UNIRETIC 7.5 mg/ 12.5 mg 30 film kaplı tablet Etkileşimi

Adeka Firması

Güncelleme : 3 Temmuz 2018

Uniretic etkileşimi, Uniretic etken madde, Uniretic yardımcı maddeler, Uniretic alkol, Uniretic etkileşim, Uniretic kullananlar, Uniretic dozu, Uniretic kullanımı bilgisini içerir.

Diğer tıbbi ürünler ile etkileşimler

Potasyum tutucu diüretikler veya potasyum takviye ediciler:

Moeksipril serum potasyumunu artırabilir; çünkü aldosteron salgısını azaltmaktadır. Yukarıda belirtildiği üzere, moeksipril ve hidroklorotiyazid serum potasyumu üzerinde karşı dengeleyici etkiye sahiptir; ve bu nedenle serum potasyum üzerinde hiçbir etkisi görülmeyecektir. Potasyum tutucu diüretikler (spironolakton, amilorid, triamteren) veya potasyum takviye ediciler, hiperkalemi riskini artırabilir. Bu nedenle, bu tip ajanların birlikte kullanımı gerekli ise, dikkatle uygulanmalı ve hastanın serum potasyum düzeyi izlenmelidir.

Lityum:

Lityum tedavisi sırasında ADE inhibitörü kullanan hastalarda artmış serum lityum seviyeleri ve toksisite sendromları raporlanmıştır. Tiyazid diüretikleri ile birlikte kullanım lityum toksisite riskini arttırabilir ve halihazırda artmış lityum toksisite riskini güçlendirebilir.
Moeksipril hidroklorür /HCTZ ile lityum kullanımı önerilmez, ancak kombinasyon zorunlu ise, serum lityum seviyelerinin dikkatlice izlenmesi gereklidir.

Anestezik ilaçlar:

Moeksipril hidroklorür/HCTZ belirli anestezik ilaçların hipotansif etkisini artırabilir.

Narkotik ilaçlar/Antipsikotikler:

Ortostatik hipotansiyon görülebilir.

Antihipertansif ajanlar:

Moeksipril hidroklorür/HCTZ’un hipotansif etkisi artabilir. Tiazid diüretiklerin, beta blokerler ile birlikte uygulanması hiperglisemi riskini artırır. Tiazid diüretikler, diazoksidin hiperglisemik etkisini artırabilir.

Allopurinol, sitostatik veya immünosupresif ajanlar, sistemik kortikosteroidler veya prokainamid:

Bu maddelerin, Moeksipril hidroklorür/HCTZ ile birlikte uygulanması, lökopeni riskinin artmasına yol açabilir ve elektrolit deplesyonunu, özellikle de hipokalemiyi yoğunlaştırabilir.
Tiazid diüretiklerin kullanılması, allopurinole karşı hipersensitivite oranını artırabilir.

Non-Steroidal Anti-enflamatuar ilaçlar:

Non-steroidal anti enflamatuar ilaçlar Moeksipril hidroklorür/HCTZ’in diüretik, natriüretik ve antihipertansif etkilerini azaltabilir. Bundan başka, non-steroidal anti enflamatuarlar ve ADE inhibitörleri, serum potasyumunda artış üzerinde aditif etki ve böbrek fonksiyonlarında azalmaya neden olabilmektedir. Bu etkiler geçicidir ve özellikle de böbrek fonksiyon bozukluğu olan hastalarda ortaya çıkar.

Antasidler:

ADE inhibitörlerinin biyoyararlanımında azalmaya neden olabilir.

Sempatomimetikler:

Sempatomimetikler, Moeksipril hidroklorür/HCTZ’in antihipertansif etkilerini azaltabilir; istenilen etkinin sağlandığından emin olmak için hastalar dikkatle izlenmelidir.

Alkol:

Alkol hipotansif etkiyi arttırır.

Gıda:

Gıdalar, ADE inhibitörlerinin biyoyararlanımım azaltabilir.

Antidiyabetik ajanlar:

Tiazid diüretiklerin ve ADE inhibitörlerinin, diyabetik ajanlarla (oral ajanlar ve insülin) birlikte kullanımı söz konusu olduğunda antidiyabetik ajanın dozajının ayarlanması gerekebilir. Olası bir renal fonksiyon yetmezliğinden dolayı, metformin tedavisi sırasında, HCTZ, laktik asidoz riskini artırabilir.

D Vitamini ve kalsiyum tuzları:

Tiazid diüretiklerin D vitamini veya kalsiyum tuzlarıyla birlikte uygulanması serum kalsiyum düzeylerindeki artışı potansiye edebilir.

Tuz:

Tuz, Moeksipril hidroklorür/HCTZ’in antihipertansif etkisini hafifletebilir.

Yüksek dozlarda salisilatlar:

Yüksek dozda salisilat, hidroklorotiyazidin merkezi sinir sistemi üzerinde oluşturduğu toksik etkiyi potansiye edebilir.

Kaliüretik diüretikler (furosemid gibi), glukokortikoidler, ACTH, karbenoksolon, amfoterisin B, penisilin G, salisilatlar veya laksatiflerin suistimali:

Tiazid diüretiklerin, bu ajanlar ile birlikte kullanımı, elektrolit deplesyonunu, özellikle de hipokalemiyi yoğunlaştırabilir.

Kas gevşeticiler, nondepolarizasyon:

HCTZ’nin, kas gevşeticiler ile birlikte kullanılması, tubokurarin gibi maddelerin kas gevşetici etkisini potansiyelize edebilir ve etki süresini uzatabilir (anestesizte UNIRETIC kullanıldığına dair bilgi verilmelidir).

Antikolinerjik ajanlar:

Tiazid diüretiklerin biyoyararlammı, antikolinerjik ajanlar (atropin, biperidon gibi) sayesinde artırılabilir; bunun nedeni gastrointestinal motilitede ve mide boşalım hızındaki azalmadır.

Katekolaminler (epinefrin gibi):

Hidroklorotiyazidin katekolaminler ile birlikte uygulanması, katekolaminlerin etkinliğini azaltabilir.

Sitostatik ajanlar (siklofosfamid, fluorourasil, metotreksat):

Sitostatik ajanların kullanımı, hidroklorotiyazidin kemik iliği üzerindeki toksisitesini artırabilir ve özellikle de granülositopeniye yol açabilir.

Torsades de Pointes’e neden olan non-antiaritmik ilaçlar (astemizol, bepridil, eritromisin IV, halofantrin, sultoprid, terfenadin, vinkamin gibi) ve Torsades de Pointes’e neden olan antiaritmik ilaçlar:

HCTZ, hipokalemiye bağlı Torsades de Pointes riskini artırabilir.

Dijital glikozitler:

Dijital glikozitlerin etkinliği ve yan etkileri, potasyum ve/veya magnezyum yetersizliğinin birlikte bulunmasıyla potansiyelize olabilir.

Metildopa:

Hidroklorotiyazid ve metildopanın birlikte kullanımı hemolitik anemiye yol açabilir.
Kolestipol/kolestiramin:

Anyonik reçine değişimi bulunması halinde Hidroklorotiyazid absorpsiyonu zayıflar. Tek bir doz kolestiramin veya kolestipol reçineleri hidroklorotiyazidi bağlar ve gastrointestinal sistemdeki absorpsiyonunu sırasıyla %85-%43 oranında azaltır.

Amantadin:

Tiazid diüretiklerin uygulanması, amantadin’e bağlı advers etki riskini artırabilir.

İyotlu kontrast maddeler:

Özellikle yüksek dozda iyotlu kontrast maddeler, HCTZ, akut renal yetersizlik riskini artırabilir.

Altın: